Twórczość

Wielcy poeci przychodzą,
Gdy poetów wielkich nie ma…
C. Norwid Tyrtej

…chcę tam doprowadzić akwarelę, gdzie jeszcze nie była…
C. Norwid Z listu do Teofila Lenartowicza 1882

Norwid był poetą, który trzymał się z boku głównego nurtu romantyzmu, jego twórczość odbiegała od estetyki obowiązującej w tamtych czasch. Odmienność poety związana była głównie z technika pisarską, w której stosował inne od tradycyjnych środki językowej ekspresji. Posługiwał się chociażby neologizmami, które właściwe są charakterystyczne dla literatury dopiero w XX. wieku. Stosował też w swych licznych wierszach przemilczenia czy niedopowiedzenia, które uwydatniał na przykład wykropkowanymi miejscami lub urwanymi zdaniami.

Nie mało jest też w jego poezji nawiązań i odwołań do innych poetów, co wymagało od czytelników jego utworów wielkiej erudycji i znajomości kanonu literackiego. W swych wierszach posługuje się on wieloma symbolami literackimi, odwołaniami. W jego przeświadczeniu, poeta powinien oglądać i interpretować świat jako konstrukt bożej opatrzności - jest to związane z wielkim katolicyzmem Norwida, dlatego też mamy w jego utworach symbolikę sakralną.